اینترناسیونال

دیروز عصر تصمیم گرفتم برم دستشویی دانشگاه درب رو ببندم و گریه م رو بکنم و تمامش کنم و بیام بیرون...مامانی زنگ زد؛ جلوی در دستشویی...تلفنم رو جواب دادم آب دهنمو قورت دادم...از دیروز تا حالا گریه م تموم شده. به کلاس دیروز فکر میکنم خوشحال میشم.

ریم عزیز

حذف به قرینه ی معنوی

محض خاطر نوشتن

به کرات دیده م که از پیر تا جوون از  همه ی کلاسهای اجتماعی گفتن به هرکی رو بدی آستر میخواد؛ بنده همیشه به شورت دوختن هم رسیده م ولی دارم کم کم بازخرید میشم از این شغل دوزندگی و خیاطی شورت و آستر.

دوست ندارم آدما توقعاتشون از حد تعریف شده ی من فراتر بره...احساس خنگ فرض شدن میکنم.

امروز یکی از بهترین کلاس های عمرم رو رفتم همه ی این مدت  دهن سرویسی به این یه جلسه می ارزید...