ثبت با سند

 امید ما آنجا نبود

به سیم آخر زدیم

و پیغامهای خود را با دستهای لرزان

بر دیوارهای مستراح دانشگاه نوشتیم

براهنی 

متن غزل؛ تو/ مست نویسی

جفایی به این هپاتوبیلیاری کردم امشب که نه مسلمان و نه کافر.
و
ریه
و معده
بیا...
انگشت ریفرش کردن ما از چهارسال پیش دردناک است بخدا...حق ما رو که نمیدین. بذارین به حال خودمون بمیریم از کارسینوم کبد.
 این نتایجو اعلام کن دِه دیگه لامصب

خودم نشستم، احوالم داره بین هال و راهرو عصبی و کلافه قدم میزنه تردد میکنه. بی قراری میکنه. خودم نشستم خونسرد لاک میزنم رادیو گوش میدم....با شات گان آماده شلیک