مرگ در والنسیا

اردی بهشت از دست رفته است و زن شمال افسانه هاش را ارغوان میخواند ....... اردی بهشتی نیست اما هنوز نی لبکش فرسنگ های بسیار را تصنیف میکند ...

عزیز من از حسرت های زندگی من این است که شما فارسی نمیدانید و من هم نمیدانم چگونه حالم را در زبان شما جا بدهم. از طرف دیگر اقتدار شما اجازه...

گالیا هرچه بود اهل وفا نبود..... به نقل از سایه از کتاب پیرپرنیان اندیش