مرگ در والنسیا

**بر من اگر دندان نشان می دهم ببخشایید من که پیشتر با گردن ِ زنده ام به جنگ تیغ هاتان می آمدم خسته ام...آدمهایم در خانه احوال پرس اند اما...

عزیز من زیبا غمگین ترینم. امروز جایی  باز چشمم خورد به یک سال پیش که نوشته بودی... دلم بارها میشکند. باورت می شود من وحشی چطور دلم میشکن...

جانم بر کلمات لنگم پیشی میگیرد؛ تنم بر زحمت ما اضافه میشود...تنم... از بهار است یا از جان سرکش محبوس در تن؟