روزگاری یک....

آدم بریدن و برگشتن نیستم... قبلترش آنقدری جنگیده‌ام و فضا داده‌ام که بعد از بریدن دیگر باز نمی‌گردم. چشم می‌بندم و می‌روم انگار هرگز نبوده‌ام.